Wie ben ik?
Hoe stel jij je voor als je iemand voor het eerst ontmoet? Vertel je op welke school je zit? Moeder bent van … kinderen? Getrouwd, welk werk je doet? Deze vertellen we vaak het gemakkelijkst. Dit is waar het om lijkt te draaien. Als je dit allemaal kunt vertellen, dan heb je wat bereikt. Dat is maar de vraag… Al deze kenmerken zeggen namelijk helemaal nog niks over jouw hart, wat jij belangrijk vindt en wat er echt in jouw hart leeft. Is dit een veilige muur voor jou om je kwetsbare hart te beschermen?
Wie ben ik diep vanbinnen?
De vraag is wie jij echt bent. Weet jij dat (nog)? Of zijn er zoveel stemmen die roepen: dit moet je zo doen? Dit moet je eens geprobeerd hebben? Dat moet je volgen of hebben en dan… ben je echt gelukkig. De status; het ideale uiterlijk, gezinsleven, werk en vrienden… is misschien heel onbewust heel belangrijk geworden wat je uiteindelijk verder van jezelf, je eigen waarden en kwaliteiten, die diep in je hart liggen hebben verwijderd. Of heb je een dikke muur van bescherming opgebouwd en ben je zo hard aan het werk om die muur staande ‘en heel te houden, waardoor je alleen aan het overleven bent en kwijt bent geraakt wat jouw kwaliteiten zijn om tot een hand en voet te kunnen zijn?
Wirwar van emoties
Herken je het, dat je voelt dat je een onvoldaan gevoel hebt of dingen doet die helemaal geen vrede geven? Zonder er bij na te denken ben je het plan van een ander gaan volgen als route, misschien wel Gods plan voor jouw leven. Het past niet bij wie jij bent en welke kwaliteiten Hij jou heeft gegeven, waardoor je een wirwar van emoties ervaart; onvrede, onrust, gelatenheid, angsten, verdriet, …
Tijd voor bezinning
Ook al ben je christelijk opgevoed en ga je (misschien) naar kerk, toch sijpelt de wereld via allerlei kanalen bij ons binnen. We horen het, zien het en het vormt zo ons denken. We handelen en communiceren vanuit onze opvoeding en alles wat we tot ons nemen. We denken hier controle over te hebben, maar vergeten dat er heel subtiel/listig te werk gegaan wordt. Kijk maar eens naar het paradijs. EEN woord was er anders! Als we niet wakker blijven, tuinen we er zo in. De leugen schuurt zo dicht tegen de waarheid aan!
Er is de laatste jaren veel aandacht voor de mens en schepping. Het klinkt heel mooi. Wat wil jij? Zoek de sleutel in je eigen hart. Daar ligt hij! Dit schuurt heel dicht langs de waarheid. Alleen ‘e’en belangrijk iets wordt vergeten: onze Schepper heeft kwaliteiten in ons gegeven die we tot Zijn doel; God lief hebben boven alles en onze naaste als onszelf, in te zetten. NIET om het te gebruiken om er zelf beter van te worden. Veelal jagen we als mens onze eigen verlangens na; we promoten onze vakanties, onze uitjes, de grappigste momenten onze nieuwe spullen. Maar wat gebeurt er als de omstandigheden in je hart knijpen? Wat komt er dan uit?
Gif of zoetigheid
Wat er op zulke momenten naar buiten komt is van nature geen zoetigheid. We zijn geneigd voor ons eigen recht te gaan, onze eigen plannen na te jagen en hier links of rechtsom toch voor te zorgen dat die plannen alsnog realiteit worden.
Lukt het stillen van de pijn op die manier niet, vluchten we in een afleiding. Die afleiding moet troost bieden voor de pijnlijke omstandigheden. Wat is deze afleiding voor jou?
Zijn voorbeeld
God geeft ons het voorbeeld van wat Hij van ons verwacht. Zijn houding is DIENEND. Dienen van zijn Vader en het dienen van de ander. Hij zoekt de mensen op. Ja, zelfs die Hem pijn hebben gedaan. Die Zijn volmaakte plan, uit liefde niet hebben begrepen en hun eigen verlangen hebben gevolgd. Dat deden Adam en Eva, maar misschien ook wel jouw kinderen wat je zo in het hart raakt. Wij doen dit zelf ten diepste ook. We zien Zijn liefdevolle wegen niet (altijd). We komen in opstand, worden boos en proberen alsnog ons eigen plan te volgen.
Focus verleggen
Hij wil dat we onze ogen opheffen naar Hem i.p.v. naar binnen blijven kijken. Wanneer we de blik naar binnen in onszelf hebben en daar blijven, brengt geen vrede. Wanneer we onze tekortkomingen zien en de omstandigheden hebben waargenomen, moeten we juist omhoog leren zien naar de uitgestoken hand. Dat is toch ook de hand die een liefdevolle ouder aanbiedt? Die hem/haar wil helpen? En doorheen leiden?
Zo is Hij ook. Alleen Zijn plan is volmaakter dan ons plan. Zijn plan en Zijn gedachten zijn hoger, met wijsheid, dan onze gedachten. Hij wil ons vormen en leren kiezen om Hem te volgen i.p.v. de vijand. God wil namelijk dat we de ander dienen met onze gaven en talenten (je hebt ten diepste aan God gegeven wat Hij nodig heeft), satan wil dat we onszelf dienen.
Want toen Ik honger had, hebben jullie Mij te eten gegeven. Toen ik dorst had, hebben jullie Mij te drinken gegeven. Toen Ik een vreemdeling was, hebben jullie Mij in huis genomen. Toen Ik geen kleren had, hebben jullie Mij kleren gegeven. Toen Ik ziek was, hebben jullie Mij opgezocht,… (Zie Mattheus 25:35-37).
DIENENDE LIEFDE. Dat is Zijn uitgangspunt. Niet gericht op zichzelf, maar gericht op de ander. Moet ik dan mezelf helemaal vergeten/wegcijferen vraag je jezelf misschien af? Nee hoor. Jezus zocht ook de stilte op om Zijn relatie met Hem te onderhouden. Jezus stortte ook Zijn hart bij de Vader uit. Hij was ook moe en lag te slapen in het schip, terwijl het stormde en de discipelen/Zijn vrienden in paniek waren. Hij diende, maar nam ook de rust die Hij nodig had om weer verder te kunnen dienen.
